King James Version
AFR DVK
1
And the LORD spake unto Moses in the wilderness of Sinai, in the first month of the second year after they were come out of the land of Egypt, saying,
En die HERE het tot Moses gespreek in die wildernis van Sinai, in die eerste maand van die tweede jaar nadat hulle uit die land Egipte uitgegaan het, en gesê,
2
Let the children of Israel also keep the passover at his appointed season.
Laat die kinders van Israel ook die pasga hou op sy bepaalde tyd.
3
In the fourteenth day of this month, at even, ye shall keep it in his appointed season: according to all the rites of it, and according to all the ceremonies thereof, shall ye keep it.
Op die veertiende dag van hierdie maand, teen die aand, moet julle dit hou op sy bepaalde tyd: volgens al die insettinge daarvan, en volgens al die ordinasies daarvan, moet julle dit hou.
4
And Moses spake unto the children of Israel, that they should keep the passover.
En Moses het tot die kinders van Israel gespreek, dat hulle die pasga moet hou.
5
And they kept the passover on the fourteenth day of the first month at even in the wilderness of Sinai: according to all that the LORD commanded Moses, so did the children of Israel.
En hulle het die pasga gehou op die veertiende dag van die eerste maand teen die aand in die wildernis van Sinai: volgens alles wat die HERE Moses beveel het, so het die kinders van Israel gedoen.
6
And there were certain men, who were defiled by the dead body of a man, that they could not keep the passover on that day: and they came before Moses and before Aaron on that day:
En daar was sekere manne wat onrein was deur die dooie liggaam van ’n mens, sodat hulle die pasga op daardie dag nie kon hou nie: en hulle het voor Moses en voor Aäron op daardie dag gekom:
7
And those men said unto him, We [are] defiled by the dead body of a man: wherefore are we kept back, that we may not offer an offering of the LORD in his appointed season among the children of Israel?
En daardie manne het tot hom gesê, Ons is onrein deur die dooie liggaam van ’n mens: waarom word ons verhinder om die offer van die HERE op sy bepaalde tyd onder die kinders van Israel te bring?
8
And Moses said unto them, Stand still, and I will hear what the LORD will command concerning you.
En Moses het tot hulle gesê, Staan stil, en ek sal hoor wat die HERE aangaande julle sal beveel.
9
And the LORD spake unto Moses, saying,
En die HERE het tot Moses gespreek, en gesê,
10
Speak unto the children of Israel, saying, If any man of you or of your posterity shall be unclean by reason of a dead body, or [be] in a journey afar off, yet he shall keep the passover unto the LORD.
Spreek tot die kinders van Israel, en sê, As enige man van julle of van julle nageslag onrein is deur ’n dooie liggaam, of op ’n verre reis is, tog moet hy die pasga aan die HERE hou.
11
The fourteenth day of the second month at even they shall keep it, [and] eat it with unleavened bread and bitter [herbs].
Die veertiende dag van die tweede maand teen die aand moet hulle dit hou, en dit eet met ongesuurde brood en bitter kruie.
12
They shall leave none of it unto the morning, nor break any bone of it: according to all the ordinances of the passover they shall keep it.
Hulle mag niks daarvan tot die môre toe oorlaat nie, en hulle mag geen been daarvan breek nie: volgens al die ordinasies van die pasga moet hulle dit hou.
13
But the man that [is] clean, and is not in a journey, and forbeareth to keep the passover, even the same soul shall be cut off from among his people: because he brought not the offering of the LORD in his appointed season, that man shall bear his sin.
Maar die man wat rein is, en nie op ‚'n reis is nie, en nalaat om die pasga te hou, selfs daardie siel moet van sy volk afgesny word: omdat hy die offer van die HERE nie op sy bepaalde tyd gebring het nie, daardie man moet sy sonde dra.
14
And if a stranger shall sojourn among you, and will keep the passover unto the LORD; according to the ordinance of the passover, and according to the manner thereof, so shall he do: ye shall have one ordinance, both for the stranger, and for him that was born in the land.
En as ’n vreemdeling onder julle vertoef, en die pasga aan die HERE wil hou; volgens die ordinasie van die pasga, en volgens die ordinasie daarvan, so moet hy dit hou: julle moet een ordinasie hê, beide vir die vreemdeling, en vir hom wat in die land gebore is.
15
And on the day that the tabernacle was reared up the cloud covered the tabernacle, [namely], the tent of the testimony: and at even there was upon the tabernacle as it were the appearance of fire, until the morning.
En op die dag toe die tabernakel opgerig is, het die wolk die tabernakel bedek, naamlik die tent van die getuienis: en in die aand was daar op die tabernakel soos die aangesig van vuur, tot die môre.
16
So it was alway: the cloud covered it [by day], and the appearance of fire by night.
So was dit altyd: die wolk het dit bedek by dag, en die aangesig van vuur by nag.
17
And when the cloud was taken up from the tabernacle, then after that the children of Israel journeyed: and in the place where the cloud abode, there the children of Israel pitched their tents.
En wanneer die wolk van die tent opgetrek is, daarna het die kinders van Israel voortgetrek: en in die plek waar die wolk gebly het, daar het die kinders van Israel kamp opgeslaan.
18
At the commandment of the LORD the children of Israel journeyed, and at the commandment of the LORD they pitched: as long as the cloud abode upon the tabernacle they rested in their tents.
Op die bevel van die HERE het die kinders van Israel voortgetrek, en op die bevel van die HERE het hulle kamp opgeslaan: solank as die wolk op die tabernakel gerus het, het hulle kamp opgeslaan.
19
And when the cloud tarried long upon the tabernacle many days, then the children of Israel kept the charge of the LORD, and journeyed not.
En wanneer die wolk baie dae op die tabernakel gebly het, dan het die kinders van Israel die bevel van die HERE nagekom, en nie voortgetrek nie.
20
And [so] it was, when the cloud was a few days upon the tabernacle; according to the commandment of the LORD they abode in their tents, and according to the commandment of the LORD they journeyed.
En so was dit, wanneer die wolk ‚'n paar dae op die tabernakel was; volgens die bevel van die HERE het hulle kamp opgeslaan, en volgens die bevel van die HERE het hulle voortgetrek.
21
And [so] it was, when the cloud abode from even unto the morning, and [that] the cloud was taken up in the morning, then they journeyed: whether [it was] by day or by night that the cloud was taken up, they journeyed.
En so was dit, wanneer die wolk van die aand tot die môre gebly het, en dat die wolk in die môre opgetrek is, dan het hulle voortgetrek: of of dit by dag of by nag was dat die wolk opgetrek is, hulle het voortgetrek.
22
Or [whether it were] two days, or a month, or a year, that the cloud tarried upon the tabernacle, remaining thereon, the children of Israel abode in their tents, and journeyed not: but when it was taken up, they journeyed.
Of dit twee dae, of ‚'n maand, of ‚'n jaar was dat die wolk op die tabernakel gebly het, en daarop gerus het, het die kinders van Israel kamp opgeslaan, en nie voortgetrek nie: maar toe dit opgetrek is, het hulle voortgetrek.
23
At the commandment of the LORD they rested in the tents, and at the commandment of the LORD they journeyed: they kept the charge of the LORD, at the commandment of the LORD by the hand of Moses.
Op die bevel van die HERE het hulle kamp opgeslaan, en op die bevel van die HERE het hulle voortgetrek: hulle het die bevel van die HERE nagekom, volgens die bevel van die HERE deur die hand van Moses.