1
Then drew near unto him all the publicans and sinners for to hear him.
Toe het al die tollenaars en sondaars nader gekom om Hom te hoor.
← Lukas 14
Lukas — Luke 15
Lukas 16 →
King James Version
AFR DVK
2
And the Pharisees and scribes murmured, saying, This man receiveth sinners, and eateth with them.
En die Fariseërs en skrifgeleerdes het gemurmureer, sê, Hierdie man ontvang sondaars, en eet saam met hulle.
3
And he spake this parable unto them, saying,
En Hy het hierdie gelykenis tot hulle gespreek, sê,
4
What man of you, having an hundred sheep, if he lose one of them, doth not leave the ninety and nine in the wilderness, and go after that which is lost, until he find it?
Watter man van julle, wat ‚'n honderd skape het, as hy een van hulle verloor, laat nie die nege en negentig in die wildernis nie, en gaan agter die een aan wat verlore is, totdat hy dit vind?
5
And when he hath found [it], he layeth [it] on his shoulders, rejoicing.
En wanneer hy dit vind, sit hy dit op sy skouers, bly synde.
6
And when he cometh home, he calleth together [his] friends and neighbours, saying unto them, Rejoice with me; for I have found my sheep which was lost.
En wanneer hy huis toe kom, roep hy sy vriende en bure bymekaar, sê tot hulle, Wees saam met my bly; want ek het my skaap gevind wat verlore was.
7
I say unto you, that likewise joy shall be in heaven over one sinner that repenteth, more than over ninety and nine just persons, which need no repentance.
Ek sê vir julle, dat net so sal daar blydskap in die hemel wees oor een sondaar wat hom bekeer, meer as oor nege en negentig regverdiges, wat geen bekering nodig het nie.
8
Either what woman having ten pieces of silver, if she lose one piece, doth not light a candle, and sweep the house, and seek diligently till she find [it]?
Of watter vrou, wat tien silwerstukke het, as sy een silwerstuk verloor, steek nie ‚'n kers aan, en vee die huis, en soek ywerig totdat sy dit vind nie?
9
And when she hath found [it], she calleth [her] friends and [her] neighbours together, saying, Rejoice with me; for I have found the piece which I had lost.
En wanneer sy dit vind, roep sy haar vriende en haar bure bymekaar, sê, Wees saam met my bly; want ek het die silwerstuk gevind wat ek verloor het.
10
Likewise, I say unto you, there is joy in the presence of the angels of God over one sinner that repenteth.
Net so, sê ek vir julle, is daar blydskap in die teenwoordigheid van die engele van God oor een sondaar wat hom bekeer.
11
And he said, A certain man had two sons:
En Hy het gesê, ’n Sekere man het twee seuns gehad:
12
And the younger of them said to [his] father, Father, give me the portion of goods that falleth [to me]. And he divided unto them [his] living.
En die jongste van hulle het tot sy vader gesê, Vader, gee my die deel van die goed wat my toekom. En hy het die goed tussen hulle verdeel.
13
And not many days after the younger son gathered all together, and took his journey into a far country, and there wasted his substance with riotous living.
En nie baie dae daarna nie het die jongste seun alles bymekaargemaak, en in ‚'n ver land gereis, en daar sy goed met losbandige lewe vermors.
14
And when he had spent all, there arose a mighty famine in that land; and he began to be in want.
En toe hy alles bestee het, het daar ‚'n groot hongersnood in daardie land ontstaan; en hy het begin om gebrek te ly.
15
And he went and joined himself to a citizen of that country; and he sent him into his fields to feed swine.
En hy het gegaan en hom by ‚'n burger van daardie land aangesluit; en hy het hom in sy velde gestuur om varke te wei.
16
And he would fain have filled his belly with the husks that the swine did eat: and no man gave unto him.
En hy sou graag sy maag gevul het met die peule wat die varke geëet het: en niemand het hom iets gegee nie.
17
And when he came to himself, he said, How many hired servants of my father’s have bread enough and to spare, and I perish with hunger!
En toe hy tot homself gekom het, het hy gesê, Hoeveel huurlinge van my vader het brood genoeg en oor, en ek vergaan van honger!
18
I will arise and go to my father, and will say unto him, Father, I have sinned against heaven, and before thee,
Ek sal opstaan en na my vader gaan, en tot hom sê, Vader, ek het gesondig teen die hemel, en voor u,
19
And am no more worthy to be called thy son: make me as one of thy hired servants.
En is nie meer waardig om u seun genoem te word nie: maak my soos een van u huurlinge.
20
And he arose, and came to his father. But when he was yet a great way off, his father saw him, and had compassion, and ran, and fell on his neck, and kissed him.
En hy het opgestaan, en na sy vader gegaan. Maar toe hy nog ver was, het sy vader hom gesien, en is met ontferming bewoë, en het gehardloop, en hom om die nek geval, en hom gesoen.
21
And the son said unto him, Father, I have sinned against heaven, and in thy sight, and am no more worthy to be called thy son.
En die seun het tot hom gesê, Vader, ek het gesondig teen die hemel, en in u sig, en is nie meer waardig om u seun genoem te word nie.
22
But the father said to his servants, Bring forth the best robe, and put [it] on him; and put a ring on his hand, and shoes on [his] feet:
Maar die vader het tot sy dienaars gesê, Bring die beste kleed uit, en trek dit hom aan; en sit ’n ring aan sy hand, en skoene aan sy voete:
23
And bring hither the fatted calf, and kill [it]; and let us eat, and be merry:
En bring die vetgemaakte kalf hier, en slag dit; en laat ons eet, en vrolik wees:
24
For this my son was dead, and is alive again; he was lost, and is found. And they began to be merry.
Want hierdie my seun was dood, en is weer lewend; hy was verlore, en is gevind. En hulle het begin om vrolik te wees.
25
Now his elder son was in the field: and as he came and drew nigh to the house, he heard musick and dancing.
Nou was sy oudste seun in die veld: en soos hy gekom en naby die huis gekom het, het hy musiek en dans gehoor.
26
And he called one of the servants, and asked what these things meant.
En hy het een van die dienaars by hom geroep, en gevra wat hierdie dinge beteken.
27
And he said unto him, Thy brother is come; and thy father hath killed the fatted calf, because he hath received him safe and sound.
En hy het tot hom gesê, Jou broer is gekom; en jou vader het die vetgemaakte kalf geslag, omdat hy hom gesond terugontvang het.
28
And he was angry, and would not go in: therefore came his father out, and intreated him.
En hy was toornig, en wou nie ingaan nie: daarom het sy vader uitgegaan, en hom gesmeek.
29
And he answering said to [his] father, Lo, these many years do I serve thee, neither transgressed I at any time thy commandment: and yet thou never gavest me a kid, that I might make merry with my friends:
En hy het geantwoord en tot sy vader gesê, Kyk, hierdie baie jare dien ek jou, en het nooit u gebod oortree nie: en tog het u my nooit ’n bokkie gegee, dat ek met my vriende vrolik kon wees nie:
30
But as soon as this thy son was come, which hath devoured thy living with harlots, thou hast killed for him the fatted calf.
Maar so gou as hierdie jou seun gekom het, wat jou goed met hoere verteer het, het u vir hom die vetgemaakte kalf geslag.
31
And he said unto him, Son, thou art ever with me, and all that I have is thine.
En hy het tot hom gesê, Seun, jy is altyd by my, en al my dinge is joune.
32
It was meet that we should make merry, and be glad: for this thy brother was dead, and is alive again; and was lost, and is found.
Dit was reg dat ons vrolik en bly moes wees: want hierdie jou broer was dood, en is weer lewend; en was verlore, en is gevind.