1
Moreover Job continued his parable, and said,
Bowendien het Job sy gelykenis voortgesit, en gesê,
King James Version
AFR DVK
2
Oh that I were as [in] months past, as [in] the days [when] God preserved me;
Ag, dat ek was soos in maande van ouds, soos in die dae toe God my bewaar het;
3
When his candle shined upon my head, [and when] by his light I walked [through] darkness;
Toe sy kers oor my hoof geskyn het, en toe ek by sy lig deur die duisternis gewandel het;
4
As I was in the days of my youth, when the secret of God [was] upon my tabernacle;
Soos ek was in die dae van my jeug, toe die geheime raad van God oor my tent was;
5
When the Almighty [was] yet with me, [when] my children [were] about me;
Toe die Almagtige nog by my was, toe my kinders om my was;
6
When I washed my steps with butter, and the rock poured me out rivers of oil;
Toe ek my treë in botter gewas het, en die rots by my riviere van olie uitgegooi het;
7
When I went out to the gate through the city, [when] I prepared my seat in the street!
Toe ek uitgegaan het na die poort deur die stad, toe ek my setel in die straat voorberei het!
8
The young men saw me, and hid themselves: and the aged arose, [and] stood up.
Die jongmanne het my gesien, en hulleself verberg: en die bejaardes het opgestaan, en gestaan.
9
The princes refrained talking, and laid [their] hand on their mouth.
Die vorstes het opgehou om te spreek, en die hand op hulle mond gelê.
10
The nobles held their peace, and their tongue cleaved to the roof of their mouth.
Die edeles het hulle stem ingehou, en hulle tong het aan hulle verhemelte gekleef.
11
When the ear heard [me], then it blessed me; and when the eye saw [me], it gave witness to me:
Toe die oor my gehoor het, toe het dit my geseën; en toe die oog my gesien het, het dit van my getuig:
12
Because I delivered the poor that cried, and the fatherless, and [him that had] none to help him.
Omdat ek die arme gered het wat geroep het, en die wees, en hom wat geen helper gehad het nie.
13
The blessing of him that was ready to perish came upon me: and I caused the widow’s heart to sing for joy.
Die seën van hom wat gereed was om te vergaan, het op my gekom: en ek het die hart van die weduwee laat sing van vreugde.
14
I put on righteousness, and it clothed me: my judgment [was] as a robe and a diadem.
Ek het geregtigheid aangetrek, en dit het my beklee: my oordeel was soos ‚'n mantel en ‚'n diadeem.
15
I was eyes to the blind, and feet [was] I to the lame.
Ek was oë vir die blinde, en voete was ek vir die kreupele.
16
I [was] a father to the poor: and the cause [which] I knew not I searched out.
Ek was ‚'n vader vir die armes: en die saak wat ek nie geken het nie, het ek nagespeur.
17
And I brake the jaws of the wicked, and plucked the spoil out of his teeth.
En ek het die kake van die goddelose verbreek, en die prooi uit sy tande geruk.
18
Then I said, I shall die in my nest, and I shall multiply [my] days as the sand.
Toe het ek gesê, Ek sal in my nes sterwe, en ek sal my dae soos die sand vermeerder.
19
My root [was] spread out by the waters, and the dew lay all night upon my branch.
My wortel was by die waters uitgesprei, en die dou het die hele nag op my tak gebly.
20
My glory [was] fresh in me, and my bow was renewed in my hand.
My heerlikheid was vars in my, en my boog is in my hand vernuwe.
21
Unto me [men] gave ear, and waited, and kept silence at my counsel.
Aan my het manne geluister, en gewag, en stilgehou by my raad.
22
After my words they spake not again; and my speech dropped upon them.
Ná my woorde het hulle nie gespreek nie; en my toespraak het op hulle gedrup.
23
And they waited for me as for the rain; and they opened their mouth wide [as] for the latter rain.
En hulle het op my gewag soos op die reën; en hulle het hulle mond oopgespalk soos vir die laat reën.
24
[If] I laughed on them, they believed [it] not; and the light of my countenance they cast not down.
As ek na hulle gelag het, het hulle dit nie geglo nie; en die lig van my aangesig het hulle nie neergewerp nie.
25
I chose out their way, and sat chief, and dwelt as a king in the army, as one [that] comforteth the mourners.
Ek het hulle weg gekies, en as ’n hoof gesit, en soos ’n koning in die leër gewoon, soos een wat die treurendes vertroos.