King James Version
AFR DVK
1
Wherefore seeing we also are compassed about with so great a cloud of witnesses, let us lay aside every weight, and the sin which doth so easily beset [us], and let us run with patience the race that is set before us,
Daarom ook, aangesien ons so ’n groot wolk van getuies rondom ons het, laat ons elke las aflê, en die sonde wat ons so maklik omring, en met volharding hardloop die wedloop wat voor ons is,
2
Looking unto Jesus the author and finisher of [our] faith; who for the joy that was set before him endured the cross, despising the shame, and is set down at the right hand of the throne of God.
Die oë gevestig op Jesus, die leidsman en voleinder van die geloof; wat om die blydskap wat voor Hom gestel was, die kruis verduur het, die skande verag hebbende, en is sit aan die regterhand van die troon van God.
3
For consider him that endured such contradiction of sinners against himself, lest ye be wearied and faint in your minds.
Want oorweeg Hom wat so ’n teëstand van sondaars teen Homself verduur het, dat julle nie moeg word en in julle siele beswyk nie.
4
Ye have not yet resisted unto blood, striving against sin.
Julle het nog nie tot bloed toe weerstaan in julle stryd teen die sonde nie.
5
And ye have forgotten the exhortation which speaketh unto you as unto children, My son, despise not thou the chastening of the Lord, nor faint when thou art rebuked of him:
En julle het die vermaning vergeet wat tot julle as tot kinders spreek, My seun, verag nie die tugtiging van die Here nie, en beswyk nie wanneer jy deur Hom bestraf word nie:
6
For whom the Lord loveth he chasteneth, and scourgeth every son whom he receiveth.
Want wie die Here liefhet, tugtig Hy, en Hy gesel elke seun wat Hy aanneem.
7
If ye endure chastening, God dealeth with you as with sons; for what son is he whom the father chasteneth not?
As julle tugtiging verdra, handel God met julle as met seuns; want watter seun is daar wat die vader nie tugtig nie?
8
But if ye be without chastisement, whereof all are partakers, then are ye bastards, and not sons.
Maar as julle sonder tugtiging is, waarvan almal deelgenote is, dan is julle basterds, en nie seuns nie.
9
Furthermore we have had fathers of our flesh which corrected [us], and we gave [them] reverence: shall we not much rather be in subjection unto the Father of spirits, and live?
Bovendien het ons vaders van ons vlees gehad wat ons getugtig het, en ons het hulle eerbiedig: sal ons nie veel eerder onderworpe wees aan die Vader van geeste, en lewe nie?
10
For they verily for a few days chastened [us] after their own pleasure; but he for [our] profit, that [we] might be partakers of his holiness.
Want hulle het ons waarlik ‚'n paar dae getugtig soos dit hulle goedgedink het; maar Hy tot ons voordeel, dat ons deelgenote van sy heiligheid mag wees.
11
Now no chastening for the present seemeth to be joyous, but grievous: nevertheless afterward it yieldeth the peaceable fruit of righteousness unto them which are exercised thereby.
Nou lyk geen tugtiging vir die teenwoordige blydskap nie, maar droefheid: nietemin daarna lewer dit die vreedsame vrug van die geregtigheid op aan hulle wat daardeur geoefen is.
12
Wherefore lift up the hands which hang down, and the feeble knees;
Daarom hef die hande op wat afhang, en die knieë wat verswak is;
13
And make straight paths for your feet, lest that which is lame be turned out of the way; but let it rather be healed.
En maak reguit paaie vir julle voete, dat dit wat kreupel is nie uit die weg gedraai word nie; maar eerder genees word.
14
Follow peace with all [men], and holiness, without which no man shall see the Lord:
Volg vrede na met almal, en heiligheid, sonder welke niemand die Here sal sien nie:
15
Looking diligently lest any man fail of the grace of God; lest any root of bitterness springing up trouble [you], and thereby many be defiled;
Opsigtende dat niemand die genade van God mis nie; dat geen wortel van bitterheid opspring, en moeilikheid veroorsaak, en daardeur baie verontreinig word nie;
16
Lest there [be] any fornicator, or profane person, as Esau, who for one morsel of meat sold his birthright.
Dat daar geen hoereerder, of onheilige is soos Esau, wat om een stuk voedsel sy eersgeboortereg verkoop het nie.
17
For ye know how that afterward, when he would have inherited the blessing, he was rejected: for he found no place of repentance, though he sought it carefully with tears.
Want julle weet hoe dat hy daarna, toe hy die seën wou erf, verwerp is: want hy het geen plek van berou gevind nie, alhoewel hy dit met trane gesoek het.
18
For ye are not come unto the mount that might be touched, and that burned with fire, nor unto blackness, and darkness, and tempest,
Want julle is nie gekom tot die berg wat aangeraak mag word, en wat gebrand het met vuur nie, en tot swartheid, en duisternis, en storm,
19
And the sound of a trumpet, and the voice of words; which [voice] they that heard intreated that the word should not be spoken to them any more:
En die geluid van ‚'n basuin, en die stem van woorde; welke stem hulle wat dit gehoor het, gesmeek het dat die woord nie meer tot hulle gespreek sou word nie:
20
(For they could not endure that which was commanded, And if so much as a beast touch the mountain, it shall be stoned, or thrust through with a dart:
(Want hulle kon nie verdra wat beveel is nie, En as ‚'n dier die berg aanraak, sal dit gestenig word, of met ‚'n pyl deurskiet word:
21
And so terrible was the sight, [that] Moses said, I exceedingly fear and quake:)
En so vreeslik was die gesig, dat Moses gesê het, Ek is uitermate bevrees en bewe:)
22
But ye are come unto mount Sion, and unto the city of the living God, the heavenly Jerusalem, and to an innumerable company of angels,
Maar julle is gekom tot die berg Sion, en tot die stad van die lewende God, die hemelse Jérusalem, en tot ’n ontelbare skare van engele,
23
To the general assembly and church of the firstborn, which are written in heaven, and to God the Judge of all, and to the spirits of just men made perfect,
Tot die algemene vergadering en gemeente van die eersgeborenes, wat in die hemele opgeskrywe is, en tot God die Regter van almal, en tot die geeste van regverdige mense wat volmaak gemaak is,
24
And to Jesus the mediator of the new covenant, and to the blood of sprinkling, that speaketh better things than [that of] Abel.
En tot Jesus die middelaar van die nuwe verbond, en tot die bloed van besprinkeling, wat beter dinge spreek as dié van Abel.
25
See that ye refuse not him that speaketh. For if they escaped not who refused him that spake on earth, much more [shall not] we [escape], if we turn away from him that [speaketh] from heaven:
Sien toe dat julle Hom nie weier wat spreek nie. Want as hulle nie ontvlug het nie wat Hom geweier het wat op die aarde gespreek het, hoeveel te meer sal ons nie ontvlug nie, as ons ons afwend van Hom wat uit die hemele spreek:
26
Whose voice then shook the earth: but now he hath promised, saying, Yet once more I shake not the earth only, but also heaven.
Wie se stem toe die aarde geskud het: maar nou het Hy beloof, sê, Nog een maal skud ek nie alleen die aarde nie, maar ook die hemel.
27
And this [word], Yet once more, signifieth the removing of those things that are shaken, as of things that are made, that those things which cannot be shaken may remain.
En hierdie woord, Nog een maal, dui die verwydering aan van die dinge wat geskud word, as van dinge wat gemaak is, dat die dinge wat nie geskud word nie, mag bly.
28
Wherefore we receiving a kingdom which cannot be moved, let us have grace, whereby we may serve God acceptably with reverence and godly fear:
Daarom, aangesien ons ’n koninkryk ontvang wat nie beweeg kan word nie, laat ons genade hê, waardeur ons God mag dien met eerbied en godvresendheid:
29
For our God [is] a consuming fire.
Want onse God is ‚'n verterende vuur.