1
Now about that time Herod the king stretched forth [his] hands to vex certain of the church.
Nou omtrent daardie tyd het Herodes die koning hande uitgesteek om sommige van die gemeente te kwaad te doen.
← Handelinge 11
Handelinge — Acts 12
Handelinge 13 →
King James Version
AFR DVK
2
And he killed James the brother of John with the sword.
En hy het Jakobus die broer van Johannes met die swaard omgebring.
3
And because he saw it pleased the Jews, he proceeded further to take Peter also. (Then were the days of unleavened bread.)
En omdat hy gesien het dat dit die Jode behaag, het hy voortgegaan om Petrus ook te gryp. (Toe was dit die dae van die ongesuurde brode.)
4
And when he had apprehended him, he put [him] in prison, and delivered [him] to four quaternions of soldiers to keep him; intending after Easter to bring him forth to the people.
En toe hy hom gegryp het, het hy hom in die gevangenis gesit, en aan vier viertal soldate oorgegee om hom te bewaar; en van plan om hom ná die pasga voor die volk te bring.
5
Peter therefore was kept in prison: but prayer was made without ceasing of the church unto God for him.
Petrus daarom is in die gevangenis bewaar: maar gebed is sonder ophou van die gemeente tot God vir hom gemaak.
6
And when Herod would have brought him forth, the same night Peter was sleeping between two soldiers, bound with two chains: and the keepers before the door kept the prison.
En toe Herodes hom sou voorbring, dieselfde nag het Petrus tussen twee soldate geslaap, gebind met twee kettings: en die wagters voor die deur het die gevangenis bewaar.
7
And, behold, the angel of the Lord came upon [him], and a light shined in the prison: and he smote Peter on the side, and raised him up, saying, Arise up quickly. And his chains fell off from [his] hands.
En kyk, die engel van die Here het bygestaan, en ’n lig het in die gevangenis geskyn: en hy het Petrus aan die sy geslaan, en hom opgewek, sê, Staan gou op. En sy kettings het van sy hande afgeval.
8
And the angel said unto him, Gird thyself, and bind on thy sandals. And so he did. And he saith unto him, Cast thy garment about thee, and follow me.
En die engel het tot hom gesê, Gord jou om, en bind jou sandale aan. En so het hy gedoen. En hy sê tot hom, Gooi jou kleed om jou, en volg My.
9
And he went out, and followed him; and wist not that it was true which was done by the angel; but thought he saw a vision.
En hy het uitgegaan, en hom gevolg; en het nie geweet dat dit waar was wat deur die engel gedoen is nie; maar het gedink hy sien ‚'n gesig.
10
When they were past the first and the second ward, they came unto the iron gate that leadeth unto the city; which opened to them of his own accord: and they went out, and passed on through one street; and forthwith the angel departed from him.
Toe hulle die eerste en die tweede wag verby is, het hulle by die ysterpoort gekom wat na die stad lei; wat vanself vir hulle oopgegaan het: en hulle het uitgegaan, en een straat deurgegaan; en dadelik het die engel van hom gewyk.
11
And when Peter was come to himself, he said, Now I know of a surety, that the Lord hath sent his angel, and hath delivered me out of the hand of Herod, and [from] all the expectation of the people of the Jews.
En toe Petrus tot homself gekom het, het hy gesê, Nou weet ek sekerlik, dat die Here sy engel gestuur het, en my verlos het uit die hand van Herodes, en van al die verwagting van die volk van die Jode.
12
And when he had considered [the thing], he came to the house of Mary the mother of John, whose surname was Mark; where many were gathered together praying.
En toe hy dit oorweeg het, het hy by die huis van Maria gekom die moeder van Johannes, wie se bynaam Markus was; waar baie bymekaar was en gebid het.
13
And as Peter knocked at the door of the gate, a damsel came to hearken, named Rhoda.
En soos Petrus aan die deur van die poort geklop het, het ‚'n diensmeisie, met die naam van Rode, gekom om te luister.
14
And when she knew Peter’s voice, she opened not the gate for gladness, but ran in, and told how Peter stood before the gate.
En toe sy Petrus se stem herken het, het sy van blydskap die poort nie oopgemaak nie, maar ingehardloop, en vertel dat Petrus by die poort staan.
15
And they said unto her, Thou art mad. But she constantly affirmed that it was even so. Then said they, It is his angel.
En hulle het tot haar gesê, Jy is mal. Maar sy het dit volhardend bevestig dat dit so was. Toe het hulle gesê, Dit is sy engel.
16
But Peter continued knocking: and when they had opened [the door], and saw him, they were astonished.
Maar Petrus het aangehou om te klop: en toe hulle oopgemaak het, en hom gesien het, was hulle verbaas.
17
But he, beckoning unto them with the hand to hold their peace, declared unto them how the Lord had brought him out of the prison. And he said, Go shew these things unto James, and to the brethren. And he departed, and went into another place.
Maar hy, hulle met die hand stilmakende, het hulle vertel hoe die Here hom uit die gevangenis uitgelei het. En hy het gesê, Gaan, toon hierdie dinge aan Jakobus, en aan die broers. En hy het weggegaan, en na ’n ander plek gegaan.
18
Now as soon as it was day, there was no small stir among the soldiers, what was become of Peter.
Nou so gou as dit dag was, was daar geen klein opskudding onder die soldate, wat van Petrus geword het nie.
19
And when Herod had sought for him, and found him not, he examined the keepers, and commanded that [they] should be put to death. And he went down from Judaea to Caesarea, and [there] abode.
En toe Herodes hom soek, en nie vind nie, het hy die wagters ondersoek, en beveel dat hulle omgebring moet word. En hy het van Judea afgegaan na Cesaréa, en daar vertoef.
20
And Herod was highly displeased with them of Tyre and Sidon: but they came with one accord to him, and, having made Blastus the king’s chamberlain their friend, desired peace; because their country was nourished by the king’s [country].
En Herodes was baie ontevrede met die Tiriërs en Sidoniërs: maar hulle het eendragtig by hom gekom, en, nadat hulle Blastus die koning se kamerheer oorreed het, vrede begeer; omdat hulle land gevoed is deur die koning se land.
21
And upon a set day Herod, arrayed in royal apparel, sat upon his throne, and made an oration unto them.
En op ‚'n vasgestelde dag het Herodes, in koninklike klere gekleed, op sy troon gaan sit, en ‚'n toespraak tot hulle gelewer.
22
And the people gave a shout, [saying, It is] the voice of a god, and not of a man.
En die volk het uitgeroep, Dit is die stem van ‚'n god, en nie van ‚'n mens nie.
23
And immediately the angel of the Lord smote him, because he gave not God the glory: and he was eaten of worms, and gave up the ghost.
En dadelik het die engel van die Here hom getref, omdat hy God nie die eer gegee het nie: en hy is deur wurms opgeëet, en het die gees gegee.
24
But the word of God grew and multiplied.
Maar die woord van God het gegroei en vermeerder.
25
And Barnabas and Saul returned from Jerusalem, when they had fulfilled [their] ministry, and took with them John, whose surname was Mark.
En Barnabas en Saul het van Jérusalem teruggekeer, toe hulle hulle bediening voleindig het, en Johannes, wie se bynaam Markus was, saam met hulle geneem.