King James Version
AFR DVK
1
And Solomon made affinity with Pharaoh king of Egypt, and took Pharaoh’s daughter, and brought her into the city of David, until he had made an end of building his own house, and the house of the LORD, and the wall of Jerusalem round about.
En Salomo het verwant geword met Farao koning van Egipte, en Farao se dogter geneem, en haar in die stad van Dawid gebring, totdat hy klaar was met die bou van sy eie huis, en die huis van die HERE, en die muur van Jérusalem rondom.
2
Only the people sacrificed in high places, because there was no house built unto the name of the LORD, until those days.
Net die volk het op die hoogtes geoffer, omdat daar tot daardie dae toe geen huis gebou was tot die Naam van die HERE nie.
3
And Solomon loved the LORD, walking in the statutes of David his father: only he sacrificed and burnt incense in high places.
En Salomo het die HERE liefgehad, en in die insettinge van Dawid sy vader gewandel: net hy het op die hoogtes geoffer en reukwerk gebrand.
4
And the king went to Gibeon to sacrifice there; for that [was] the great high place: a thousand burnt offerings did Solomon offer upon that altar.
En die koning het na Gibeon gegaan om daar te offer; want dit was die groot hoogte: ‚'n duisend brandoffers het Salomo op daardie altaar geoffer.
5
In Gibeon the LORD appeared to Solomon in a dream by night: and God said, Ask what I shall give thee.
In Gibeon het die HERE in die nag in ’n droom aan Salomo verskyn: en God het gesê, Vra wat ek jou moet gee.
6
And Solomon said, Thou hast shewed unto thy servant David my father great mercy, according as he walked before thee in truth, and in righteousness, and in uprightness of heart with thee; and thou hast kept for him this great kindness, that thou hast given him a son to sit on his throne, as [it is] this day.
En Salomo het gesê, Jy het aan u dienaar Dawid my vader groot barmhartigheid bewys, volgens soos hy voor U gewandel het in waarheid, en in geregtigheid, en in opregtheid van hart met U; en U het vir hom hierdie groot barmhartigheid bewaar, dat U hom ’n seun gegee het om op sy troon te sit, soos dit vandag is.
7
And now, O LORD my God, thou hast made thy servant king instead of David my father: and I [am but] a little child: I know not [how] to go out or come in.
En nou, o HERE my God, het U u dienaar koning gemaak in die plek van Dawid my vader: en ek is maar ‚'n klein kind; ek weet nie hoe om uit te gaan of in te kom nie.
8
And thy servant [is] in the midst of thy people which thou hast chosen, a great people, that cannot be numbered nor counted for multitude.
En u dienaar is in die midde van u volk wat U gekies het, ’n groot volk, wat nie getel of gerek kan word vanweë die menigte nie.
9
Give therefore thy servant an understanding heart to judge thy people, that I may discern between good and bad: for who is able to judge this thy so great a people?
Gee daarom aan u dienaar ‚'n verstandige hart om u volk te oordeel, dat ek mag onderskei tussen goed en kwaad: want wie is in staat om hierdie u groot volk te oordeel?
10
And the speech pleased the Lord, that Solomon had asked this thing.
En die woord het die Here behaag, dat Salomo hierdie ding gevra het.
11
And God said unto him, Because thou hast asked this thing, and hast not asked for thyself long life; neither hast asked riches for thyself, nor hast asked the life of thine enemies; but hast asked for thyself understanding to discern judgment;
En God het tot hom gesê, Omdat jy hierdie ding gevra het, en nie vir jou lank lewe gevra het nie; en nie vir jou rykdom gevra het nie; of die lewe van jou vyande gevra het nie; maar vir jou verstand gevra het om oordeel te verstaan;
12
Behold, I have done according to thy words: lo, I have given thee a wise and an understanding heart; so that there was none like thee before thee, neither after thee shall any arise like unto thee.
Kyk, ek het volgens jou woorde gedoen: kyk, ek het jou ’n wyse en verstandige hart gegee; sodat daar nie een soos jy voor jou was nie, en ná jou sal daar nie een soos jy opstaan nie.
13
And I have also given thee that which thou hast not asked, both riches, and honour: so that there shall not be any among the kings like unto thee all thy days.
En ek het jou ook gegee wat jy nie gevra het nie, beide rykdom en eer: sodat daar nie onder die konings een soos jy sal wees al jou dae nie.
14
And if thou wilt walk in my ways, to keep my statutes and my commandments, as thy father David did walk, then I will lengthen thy days.
En as jy in my weë sal wandel, om my insettinge en my gebooie te bewaar, soos jou vader Dawid gewandel het, dan sal ek jou dae verleng.
15
And Solomon awoke; and, behold, [it was] a dream. And he came to Jerusalem, and stood before the ark of the covenant of the LORD, and offered up burnt offerings, and offered peace offerings, and made a feast to all his servants.
En Salomo het wakker geword; en kyk, dit was ’n droom. En hy het by Jérusalem gekom, en voor die ark van die verbond van die HERE gestaan, en brandoffers geoffer, en dankoffers geoffer, en ’n fees vir al sy dienaars gemaak.
16
Then came there two women, [that were] harlots, unto the king, and stood before him.
Toe het daar twee vroue wat hoere was, by die koning gekom, en voor hom gestaan.
17
And the one woman said, O my lord, I and this woman dwell in one house; and I was delivered of a child with her in the house.
En die een vrou het gesê, O my heer, ek en hierdie vrou woon in een huis; en ek is by haar in die huis verlos.
18
And it came to pass the third day after that I was delivered, that this woman was delivered also: and we [were] together; [there was] no stranger with us in the house, save we two in the house.
En dit was so die derde dag nadat ek verlos is, dat hierdie vrou ook verlos is: en ons was saam; daar was geen vreemdeling by ons in die huis nie, behalwe ons twee in die huis.
19
And this woman’s child died in the night; because she overlaid it.
En hierdie vrou se kind is in die nag gesterwe; omdat sy daarop gelê het.
20
And she arose at midnight, and took my son from beside me, while thine handmaid slept, and laid it in her bosom, and laid her dead child in my bosom.
En sy het op middernag opgestaan, en my seun by my geneem, terwyl jou diensmaagd geslaap het, en hom in haar boesem gelê, en haar dooie kind in my boesem gelê.
21
And when I rose in the morning to give my child suck, behold, it was dead: but when I had considered it in the morning, behold, it was not my son, which I did bear.
En toe ek in die môre opgestaan het om my kind te soog, kyk, hy was dood: maar toe ek in die môre daarop gelet het, kyk, dit was nie my seun wat ek gebaar het nie.
22
And the other woman said, Nay; but the living [is] my son, and the dead [is] thy son. And this said, No; but the dead [is] thy son, and the living [is] my son. Thus they spake before the king.
En die ander vrou het gesê, Nee; maar die lewende is my seun, en die dooie is jou seun. En hierdie een het gesê, Nee; maar die dooie is jou seun, en die lewende is my seun. So het hulle voor die koning gespreek.
23
Then said the king, The one saith, This [is] my son that liveth, and thy son [is] the dead: and the other saith, Nay; but thy son [is] the dead, and my son [is] the living.
Toe het die koning gesê, Die een sê, Dit is my seun wat lewe, en jou seun is die dooie: en die ander sê, Nee; maar jou seun is die dooie, en my seun is die lewende.
24
And the king said, Bring me a sword. And they brought a sword before the king.
En die koning het gesê, Bring vir my ’n swaard. En hulle het ’n swaard voor die koning gebring.
25
And the king said, Divide the living child in two, and give half to the one, and half to the other.
En die koning het gesê, Verdeel die lewende kind in twee, en gee die een helfte aan die een, en die ander helfte aan die ander.
26
Then spake the woman whose the living child [was] unto the king, for her bowels yearned upon her son, and she said, O my lord, give her the living child, and in no wise slay it. But the other said, Let it be neither mine nor thine, [but] divide [it].
Toe het die vrou wie se die lewende kind was, tot die koning gespreek, want haar ingewande het oor haar seun gebrand, en sy het gesê, O my heer, gee haar die lewende kind, en maak hom geensins dood nie. Maar die ander het gesê, Laat dit nóg myne nóg joune wees, maar verdeel dit.
27
Then the king answered and said, Give her the living child, and in no wise slay it: she [is] the mother thereof.
Toe het die koning geantwoord en gesê, Gee haar die lewende kind, en maak hom geensins dood nie: sy is die moeder daarvan.
28
And all Israel heard of the judgment which the king had judged; and they feared the king: for they saw that the wisdom of God [was] in him, to do judgment.
En die hele Israel het van die oordeel gehoor wat die koning gevel het; en hulle het die koning gevrees: want hulle het gesien dat die wysheid van God in hom was, om oordeel te doen.